Zarozumialstwo jest jak katar. Udziela się.
Myślę, żę w każdym głębokim smutku kryje się odrobina komizmu.
Siedlisko diabła nigdy nie wygląda tak, jak się tego człowiek spodziewał.
Wszyscy wracają kiedyś do miejsc, z których chcieli uciec.
Nie ma nić trudniejszego od czekania.
Muszę się z tym oswoić, poczuć, że
jesteś ze mną, nawet jeśli nie ma cię w pobliżu.
Można by powiedzieć, byli z sobą, lecz nie byli razem, jeśli w ogóle jest to kiedykolwiek możliwe. Nie umiałbym wytłumaczyć, co to znaczy być razem, nie doświadczyłem tego, lecz wydaje mi się, że to coś najtrudniejszego, na co stać nielicznych. Mnie nie było na to stać. W przeciwnym przypadku, niezależnie jak długie związki jedno z drugim łączą, jedno dla drugiego pozostaje do końca życia tajemnicą. I z tą tajemnicą każde osobno umiera.
Który dzień w naszym życiu nigdy nie nadchodzi?
Jutro.
Są historie, których nie trzeba opowiadać. Można je zatrzymać dla siebie.
Zatracamy się we własnych myślach, przez co nie wiemy co jest prawdą a co złudzeniem.
Zaraz zrobimy kawę.
Wprawdzie nie mam kawy, filiżanek i pieniędzy, ale od
czego jest nadrealizm, metafizyka, poetyka snów.
