Pragnę kieszeni pełnej znaków przestankowych, aby zakończyć nimi myśli, które ...
Pragnę kieszeni pełnej znaków przestankowych,
aby zakończyć nimi myśli,
które wtłoczyłeś mi do głowy.
Uciec, mianowicie, trzeba dokądś. Gdziekolwiek to jest.
Nic tak nie irytuje ludzi, którzy chcą ci obrzydzić życie, jak to, że zachowujesz się,
jak gdybyś tego nie zauważał.
Niezmierna boleść może znaleźć w końcu ujście w gwałcie, ale zwykle przechodzi w apatię...
Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą. Wiemy o tym, ale za każdym razem, gdy się to zdarza, jesteśmy zaskoczeni. To jedyna rzecz w naszej egzystencji, której możemy być pewni, ale często łamie nam serce.
Każde z nas ma w sobie trochę dziecka, czy tego chcemy, czy nie.
Jeśli Bóg mieściłby się w naszych wyobrażeniach, byłby zbyt mały.
Podróż, której końca człowiek nie pragnie, zawsze przebiega szybko.
Pola zryte lejami wewnątrz nas i zewnątrz.
Opuszczenie toksycznych ludzi, to ważny krok w drodze do bycia szczęśliwym.
Najwspanialsze twory człowiecze poczynają się z nienawiści.