Uczący drugich sam się uczy.

 Być zamordowanym to przecież dla króla śmierć naturalna.

 Za wszystkie głupstwa królów płacą ich narody.

 Jestem niemal pewna, że w tej chwili mnie nienawidzi. Nienawidzi mnie za to, że ja nienawidzę siebie.

 Na końcu i na początku jest samotność.

 Nie masz pojęcia, jak często budzę się rano i po prostu patrzę na Ciebie leżącego obok mnie. Będę to robiła do końca życia.

 Dzielenie się opowieściami o tych, co odeszli, pozwala nam zatrzymać ich przy sobie.

 Naprawdę martwy jest ten, kogo nie ma już w naszym sercu...

 (...) nie da się poznać do końca drugiego człowieka, choćby nie wiem co.

 Ciekawe, kto pierwszy odkrył, że poezja tak skutecznie studzi miłosne zapały!

 Człowiek jest jedynym stworzeniem, które nie zgadza się być tym, czym jest.