Życie jest jak rana – którą zapełnić można tylko rozkoszą.

 Śmierć wydaje się upragnionym wyzwoleniem od tych ziemskich rozkoszy, których dane mi było poznać.

 Dowieść trzeba winy. Nie niewinności.

 Można organizować, kierować, planować z góry każdą godzinę, a wciąż jest bałagan.

 “ [...] brakuje mi w łóżku mężczyzny. Żeby móc się do niego przytulić, żeby osłonił mnie przez tym dorosłym życiem, żeby się porozkoszować ciepłem drugiej osoby. Żeby się z nim kochać i wiedzieć, że stoi za tym fascynacja jakaś, jakieś uczucie. ”

 Miłości nie można zjeść, kupić za nią konia ani ogrzać nią swych komnat w zimną noc.

 To nie twoje pragnienia, ale czyny sprawiają, że jesteś dobrym człowiekiem.

 Pośpiech jest złym doradcą.

 Powiedz mu, że dobrze robi ze złych powodów, a przez to myli się od początku do końca.

 Świata nie interesuje to, co sam myślisz o sobie. Jednakże świat spodziewa się, że osiągniesz coś, zanim poczujesz, że jesteś wielki.

 W oszukanej grze (...) najłatwiej wygrać.