
Bóg karze nas za to, czego nie umiemy sobie wyobraźić
Bóg karze nas za to, czego nie umiemy sobie wyobraźić
Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz.
Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni,
niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami
i wewnętrznym głosem, którym żegnamy
lub przeklinamy mijający dzień.
Uczucie miłości mami nas wszystkich złudzeniem wiedzy.
Kiedy moi przyjaciele mieli problemy zawsze starałem się im pomóc. Kiedy ja zacząłem mieć problemy zrozumiałem, że nie miałem przyjaciół.
Zbieg okoliczności to sposób Boga na powiedzenie, ci żebyś się przebudził.
A jeżeli łzy nie pomagały i modlitwy nie dochodziły boskich uszu, to na co jeszcze mogliśmy liczyć?
Życie bez ludzi,
których się kocha,
jest samotnością.
Fakty są to trupy, których nikt nie wskrzesi, jak nikt nie wskrzesi dnia, co przeszedł.
Duszy nie da się rozdzielić na dwoje i dwóch dusz nie da się połączyć w jedną. Dusza jest jednostką niepodzielną czyli monadą.
Człowiek jest wtedy najszczęśliwszy, kiedy dokoła siebie widzi to, co nosi w sobie samym...