Czułam go w sobie i czułam jego dłonie na piersiach, na pośladkach, dotykał mnie tak, jak potrafi jedynie kobieta. Zrozumiałam wtedy, że jesteśmy dla siebie stworzeni, bo on potrafił stać się kobietą, tak jak ja mogłam stać się mężczyzną [...].
Każdy z nas potrzebuje w życiu jakiegoś bohatera.
(...) jeśli nie można nierówno podzielić bogactwa, trzeba po równo rozdzielić biedę.
Nadzieja może człowieka popchnąć do straszliwych rzeczy.
Wszyscy na ten nierząd narzekają, widzą, iż źle coś, gdy nic nie dbają.
Życie niepoddane analizie jest być może nic niewarte, ale życie ciągle analizowane jest z pewnością piekłem.
Osobiście wyznaję pogląd, że "normalny" to jest tryb uruchamiania komputera.
Spróbuj zapalić maleńką świeczkę zamiast przeklinać ciemność.
Ludzie nie lubią jedynie tych łgarzy, co kłamią lepiej od nich.
Zatrzymaj się. Nie musisz zabiegać o przychylność ludzi dookoła.
Trudniej umrzeć, kiedy już jest się martwym.
