Próba zdobycia tego szczytu jest jednak z samej swej natury ...

 Nasz świat to świat pozorów.

 Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy.

 ,,To źle, że miłość, choć ślepa i głucha,
Idzie, gdzie zechce i czego chce słucha.

 Należy spodziewać się tego,
co najlepsze: zło przyjdzie samo.

 -Nie śpiesz się. Chcę, żebyś mi ufała.
Nie ty jesteś problemem. Ja nie ufam sobie.

 Nie pytaj siebie, czego potrzebuje świat. Zapytaj się, co dodaje Ci sił i podążaj za tym. Bo tego właśnie świat potrzebuje: ludzi, którzy są pełni sił.

 Nie zna smaku prawdziwego życia, kto przez tunel samotności się nie przeczołgał.

 Jedni potrzebują przewodnika, inni idą sami.

 (...) niepotrzebne uczucia mocno spowalniają rozwój.

 A to znaczy, że nie zawsze możemy dostać to, czego chcemy, wszystko jedno, czy marzy nam się śnieg czy bajeranckie dżinsy.