Potrzebujemy rozmowy jak dobrego jedzenia, a dobrowolnie wybieramy emocjonalna anoreksję. W środku wszystko krzyczy: mów do mnie! obejmij mnie! kochaj mnie! a jedyne co wychodzi z naszych ust, to słowa nie mające żadnego znaczenia.
To łacina chłopcze. Nie ma martwych języków, są tylko uśpione umysły.
Nie jesteśmy dziećmi [...] Nie wierzymy w bajki. A gdyby nawet, to kim byśmy byli? Przecież nie księciem i śpiącą królewną. Ja swoim ofiarom odcinam głowy nożem, a Anna rozrywa im ciała i łamie kości jak suche gałązki. Bylibyśmy smokiem i złą czarownicą. To jasne.
Głupi ludzie często zdolni są do rzeczy, których mądrzy nie ośmielają się nawet rozważać.
Sen to ratunek duszy przed atakiem paniki.
Najgorsze prawo jest lepsze od biurokratycznej tyranii.
Płakać trzeba w spokoju. Tylko wtedy ma się z tego radość.
To tylko prawdziwie piękne, co po latach wielu jeszcze się tak jak pierwszego dnia wydaje.
Starają się tylko fujary. Twardziele robią co trzeba.
Pogląd, którego się nie zmienia, nazywa się uprzedzeniem.
Taka już ludzka natura, że pragniemy najbardziej tego, czego mieć nie możemy. Kochamy to, co mają inni, a nudzi nas to, co sami posiadamy. I tak jak rzadko udaje się nam sięgnąć po gwiazdkę z nieba, tak też z rzadka trwamy w miłości do tego, co zdobywamy bez większego trudu.
