Nawet między najlepszymi przyjaciółmi bywają nieporozumienia.

 Najpiękniejsi ludzie, których znam, to ci, którzy znają smak porażki, poznali cierpienie, walkę, stratę, poznali swoją drogę na wyjście z otchłani. Ci ludzie mają wrażliwość i zrozumienie życia, które wypełniają ich współczuciem, łagodnością i głęboką, kochającą troską. Piękni ludzie nie biorą się znikąd.

 Jeden pocałunek można uznać za wypadek, dwa to już tarapaty.

 Twoja podświadomość pomnaża wszystko, co jej powierzysz.

 Jeśli na nic się nie odważysz, gdy minie dzień, niczego nie zyskasz.

 Ich życie to po prostu jakiś błąd statystyczny, pomyłka mamusi.

 Najkrótsze słowa -tak i nie,
a wymagają największego namysłu.

 Gdy nie masz nic do ofiarowania, ofiaruj uśmiech.

 Owiń się kocem kiedy jest zimno i po prostu czytaj.

 Im bardziej Puchatek zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było.

 Wiesz, kiedyś myślałam, że jedyną rzeczą gorszą od pecha w miłości jest szczęście...