Wybuchy są krótkie. To historie zabierają czas.

 Człowiek powinien być nieskrępowany, lecz nie wyrzucony poza nawias, wolny, lecz nie zagubiony, kochany, lecz nie zacałowany na śmierć. Ale jak to wszystko wypośrodkować?

 Okłamujemy się, żeby nie płakać.

 Zawsze tak jest - jeśli ci się nie powiedzie, szukasz kogoś, aby oskarżając go, usprawiedliwić własne niedołęstwo.

 Sztuka trwa i także Ty możesz dopisać wers.

 Wielkie grzechy szybko się zapomina.
To te małe nie dają ci spać po nocach.

 To on nauczył mnie kochać, pielęgnował tę miłość delikatnie i pozwolił jej rozkwitnąć.

 Środki uspokajające mają do zaoferowania tylko puste sny.

 Za późno poznajemy, że jedyną rzeczą, której nie należy żałować, to nasze błędy.

 A nad obojczykiem, który Ci ślicznie wyszedł na fotografii, masz w samym środku takie cudowne wgłębienie - czy kiedyś pozwolisz mi je wypełnić ustami?

 Bierze wilk i liczone owce.