I popatrz - ledwie poznaliśmy się, już życie knuło, co ...
I popatrz - ledwie poznaliśmy się, już życie knuło, co mogło, żeby nas poróżnić.
Sami tworzymy dramaty, z których się składa nasze życie.
Jedną z najstarszych ludzkich potrzeb jest mieć kogoś, kto zastanawia się, gdzie jesteśmy, kiedy nie wracamy wieczorem do domu.
Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas.
Proszę, możecie mnie wziąć, ja już siebie nie chcę.
Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
Uwielbiam odważnych i uczciwych ludzi - tak łatwo się nimi manipuluje.
Nie próbuj niczego, jeśli nie czujesz się zagubiona albo nie płoniesz. W przeciwnym razie, jak zdołałabyś to zapamiętać?
Bywają godziny, które znaczą więcej niż lata.
Właściwie nigdy nie miałem przyjaciół, a przynajmniej bliskich. Pewnie dlatego tyle czytam. Książki były moim najlepszym towarzystwem.
Trzeba żyć dalej, przestać żałować tego, co mogło być i skupić się na tym, co się ma.