Małżeństwo to poemat miłości przełożony ...
Małżeństwo to poemat miłości przełożony na pracę.
Mężczyzna, który myśli, że jest mądry, jest z reguły taki głupi, że nie wie, jak bardzo jest głupi. Mężczyzna, który wie, że jest głupi, zawsze ma szansę stać się mądry.
Cóż za dziwne byty są mężczyźni; nie mogą dokonać przewrotu w swoim życiu, nie mogą odmienić siebie, nie mogą nawet uciec sami od siebie.
Świat bez mężczyzn byłby nudny. Wszystko mogłoby być idealne: wszędzie porządek, wszystko na czas, nikt się nie kłóciłby. Ale czy to by było życie?
Najdroższa Luizo,
miłość od przyjaźni dzieli tylko skóra.
A skóra jest cienka...
Panowie... kobiety nie potrzebują faceta, który rozwiąże ich problemy. Potrzebują mężczyzny, który nie będzie ich stwarzał.
Bycie Dżentelmenem...
coś, co nigdy nie wychodzi z mody.
Mężczyzna to taki gatunek, który idzie przez życie z poczuciem, że coś w nim zawsze jest nie tak, bo ktoś inny jest lepszy, szybszy, sprytniejszy. To jest męska droga życia, to jest męska samotność.
Jeśli dwie osoby naprawdę się kochają to... będą razem. Nieważne co się stanie, nieważne jakie błędy popełnią, nieważne jak daleko będą od siebie. Wszystko jest nieważne, bo prawdziwa miłość pokona wszelkie przeszkody. Miłość jest najsilniejsza.
Nie wierz mężczyźnie jako psu.
Mężczyzna jest jak łucznik, który celuje w tarczę. A gdy strzała nie trafia w środek, zamiast szukać błędu w sobie, zastanawia się, co jest nie tak z tarczą.