Gdy styczeń z mgłą chodzi, ...

 Gdy odkryłem, jak piękna jest natura, poczułem, jak bardzo jestem do niej związany. Każda kropla rosy na bladym świcie, każdy szelest liśćmi na wietrze, to melodia, która gra w moim sercu.

 W naturze nic nie ginie... to, co raz przeminie nie umiera, lecz zmienia formę, barwę i pachnie inaczej. I tylko człowiek umiera... i tylko człowiek umiera tak, jakby nigdy miał już nie powstać... jedynie człowiek zna sens śmierci i jedynie człowiek umiera.

 Natura jest jak bezdenne jezioro, które zawsze zachwyca nas swoją głębią, jednak nie sposób poznać wszystkich jej tajemnic.

 By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd.

 Gdy w Palmową Niedzielę słońce świeci, pełne będą stodoły, beczki i sieci.

 Podziwiam niebo, które widzę, ale jeszcze bardziej podziwiam niebo, którego nie widzę. To prawda, że natura jest cudem, które możemy dotknąć.

 Przyroda jest wielkim ćwiczytelem serc, ona wyciska łzy, ale nie pozostawia żalu; jamy wykopane przez cierpienie zasypuje i pokrywa kwiatami.

 Morze to rybi gościniec.

 Przyroda jest dla człowieka nauczycielem i przyjacielem. Jest wszechstronnym i zawsze obecnym nauczycielem. Wiele bogactwo prawdziwej wiedzy, harmonii życia i jego sensu, odkrywamy właśnie przez Obcowanie z nią.

 Natura jest nie tylko wszystkim co widzimy na zewnątrz - także jest w nas, wewnątrz nas. Jesteśmy częścią Natury, a nasze odbicie jest jej pracą. Co my znamy o Naurze? Praktycznie nic. Nie jesteśmy na tyle mądrzy, aby zrozumieć jej tajemnice.