Człowiek stoi w pośrodku stworzenia, ...
Człowiek stoi w pośrodku stworzenia, między materią a duchem, między czasem a wiecznością.
Natura jest niezmiernie mądrym nauczycielem, który nigdy nie przestaje nas zaskakiwać. Jej prawdziwe piękno tkwi w tym, że evidentna jest dla ludzi, ale niewidoczna dla tych, którzy jej nie szukają.
Czas jest także żywiołem.
Słońce mocno przypieka,burza niedaleka.
Dziwny jest niedźwiedzi ród, że tak bardzo lubi miód.
Gdy się widzi pająka z rana, to radość,gdy w południe - dobra nowina,gdy wieczór - nieszczęście.
Czego nie zabrania prawo, zabrania wstyd.
Wszyscy chcą rozumieć malarstwo,dlaczego nie próbują rozumieć śpiewu ptaków.
Gdy styczeń z mgłą chodzi, mokrą i wczesną wiosnę zrodzi.
Gdy w listopadzie liść na szczytach drzew się trzyma, to w maju na nowe liście spadnie jeszcze zima.
Kwiaty na grobie wroga pachną upajająco.