Natura jest, jak wspaniała, mądra, niezwykle roztropna, opiekuńcza matka, która zawsze stara się pomagać swoim dzieciom, ale nie pozwala na ich zepsucie.
Henryk Sienkiewicz mówi o naturze jako o opiekuńczej matce, która stara się pomagać, ale nie pozwala na zepsucie swoich dzieci.
Piękne czasy rodzą róże,słabe zaś przynoszą burze.
Natura nie ma w sobie nic okrutnego, człowiek jest jedynym, który wnosi okrucieństwo do niej, bo nie potrafi zrozumieć, że cierpienie, jakie ona przynosi, jest tylko miłością, która pragnie doskonałości.
Natura nie ma granic, nie znamy jej początku, nie przewidujemy końca. Uczy nas ona, że wielkość ideałów nie zna miary, nie podlega czasowi i nie zanika z biegiem lat.
Artysta jest źródłem dzieła. Dzieło jest źródłem artysty.
Pana jest ziemia i wszystko, co ją napełnia, okrąg świata i mieszkający na nim.
Chciwa owca na sól, a chłop na swobodę.
Kiedy mokry maj, będzie żyto jako gaj.
Październik, gdy grzmot na wschodzie naprawi,burzy nas wielkich i wiatrów nabawi.
Czy od echa można oczekiwać czegoś oryginalnego?
Jak przylecą żurawie, można bydło paść na trawie.
