Chciałbym żebyście pamiętali, że bycie szczęśliwymi nie oznacza posiadania nieba bez burz, dróg bez wypadków, pracy bez trudu, relacji bez zawiedzeń. Być szczęśliwymi to odnajdywać siłę w przebaczeniu, nadzieję w walkach, pewność na scenie strachu, miłość w nieporozumieniach. Być szczęśliwymi to nie tylko doceniać uśmiech, ale także zastanawiać się nad smutkiem. Nie tylko świętować sukcesy, ale wyciągać lekcje z upadków. Nie tylko czuć się radosnymi pośród aplauzów, ale być radosnymi w anonimowości. Być szczęśliwymi to uznawać, że warto żyć, pomimo wyzwań, nieporozumień i okresów kryzysu. Być szczęśliwymi to przestać czuć się ofiarą problemów i stać się aktorem własnej historii. Być szczęśliwymi to nie tyle mieć doskonałe życie, ile raczej umieć wykorzystywać łzy, by nawadniać tolerancję. Wykorzystywać straty, by wyrabiać cierpliwość. Wykorzystywać błędy, by kształtować pogodę ducha. Nie wypierać się nigdy osób, które się kocha, nie rezygnować nigdy ze szczęścia.
Zbyt wiele osób myśli, że szczęście jest lepszym domem, lepszym samochodem, możliwością podróżowania, bycie sławnym. Tymczasem szczęście to miłość, dobre relacje, czas spędzony z rodziną.
Jedno mówię.
Drugie myślę.
Trzecie czuję.
Czwarte robię.
Jeśli chcesz mieć szczęśliwe życie,
skup się na swoich celach, a nie na
tym, czego oczekują od ciebie ludzie.
Szczęście przychodzi wtedy, gdy przestajesz narzekać na problemy, które masz i zaczynasz doceniać to jak wiele innych masz już za sobą.
Biurokrata to człowiek, który do Brigitte Bardot zwraca się per "pani Sachs".
Jeśli chcesz pokoju, szykuj się na wojnę.
Nie szanuje się kodeksów niemożliwych do przestrzegania.
Opłacz to, wykrzycz to, a później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć. Możesz żyć tak szczęśliwie, że głowa mała.
Dla moich Polaków nie ma rzeczy niemożliwych.
