Ludzie myślą czasem jak zabić ...
Ludzie myślą czasem jak zabić czas, a to czas ich zabija.
Młodości zarzuca się często, że wierzy, iż świat zaczyna się dopiero od niej; ale starość wierzy jeszcze częściej, iż świat kończy się razem z nią.
Życie to nie jest oczekiwanie na moment, kiedy przestanie padać. To nauka, jak tańczyć w deszczu.
Cnota skarb wieczny, cnota klejnot drogi.
Bogaty niech się nie przechwala swym bogactwem!
Jest tak: nie otrzymujemy krótkiego życia, ale czynimy je krótkim, i nie brakuje nam życia, ale je trwonimy.
Jeżeli jednak szczerze wierzymy, że dobroć nigdy nie idzie na marne, musimy trwać w tym przekonaniu nawet wtedy, gdy szlachetność obraca się przeciwko nam.
Gdzież ta wygasła lampa, co z nocy dzień czyniła? Gdzie słońce?
To, co w życiu doczesnym najcenniejsze, może okazać się bez znaczenia dla życia wiecznego.
Starość nie jest dla mnie więzieniem, w którym siedzi się w odosobnieniu, lecz balkonem, z którego widać dalej.
Dwóch świadków trzeba dostać, aby móc bez świadków zostać.