Bić mnie możesz, ale weź głęboki oddech, zanim powiesz coś ...

 Życie – lepsze czy gorsze – zawsze jest piękne.

 Nie ma we mnie dawnych marzeń. Niczego nie planuję. Mało wymagam od innych. Właściwie to niczego nie oczekuję. Nie stawiam warunków. Zaczęłam rozumieć, że na niewiele rzeczy w życiu mam wpływ. Mogę być odpowiedzialna jedynie za siebie, nie za innych. Życie to labirynt wyborów. Czasami trzeba puścić wszystko wolno, nieważne jak bardzo jest nam tego żal i że kiedyś pokładaliśmy w tym nadzieję. Trzeba iść dalej. Mieć w sobie siłę żeby niepotrzebne emocje zostawić w przeszłości, a nie toczyć walkę z samym sobą. Chcę odetchnąć świeżym powietrzem i zakończyć to, co niepotrzebne. Jedynie tęsknota czasami rozrywa mi skórę. Ale to nie tęsknota za Tobą. Nie miej złudzeń. Ja tęsknię za sobą.

 Kto chce żyć, ten musi się odnosić do życia poważnie. Życie to nie tylko przywilej, ale i obowiązek; nie tylko dar, ale i ofiara.

 Jak świat długi i szeroki, honor bardzo staniał, bo niechodliwy dzisiaj to towar.

 Nudzą się ci, co myślą, że już wszystko znają i wszystko widzieli.

 Bo dla Anatolija pieniądze są celem życia. I śmierci też, można powiedzieć.

 Wielcy ludzie nie rodzą się wielkimi, tylko się nimi stają.

 Wciąż wzrastamy i wciąż jesteśmy tacy mali.

 Dzień zakończył się kąpielą ze świeczkami,
ale to nie oznacza, że nie byłam wkurzona.

 Najtrudniejsza rzecz w życiu, to nauczyć się, które mosty przekraczać, a które palić.