Wybaczenie to klucz do kajdan, w które zakute jest serce.

 W chwili, w której umiera w nas dziecko, zaczyna się starość.

 Szlachcicowi prostemu wstyd słowo łamać, a cóż dopiero księciu i wodzowi.

 Jest to złota zasada w życiu: wymagać mało od świata, a dużo od siebie.

 To, co jest dobre, żeby być szczęśliwym: wzruszająca ulotność życia, dzięki której docenia się chwile szczęścia oraz śmiertelność, dzięki której przestaje się bać życia i docenia się każdy jego moment.

 Choroby matek czuły, że odwiązanie było dla nas pięknym słowem.

 Co ma ożyć w pieśni, zginąć powinno w rzeczywistości.

 Skoro i tak skaczę w piekle, to mogę po drodze zaszaleć

 Jakie dalekie wydaje się niebo, gdy leży się na trawie...

 Czegóż wymagać od publiczności, jeśli krytyka stoi poniżej jej przeciętnego poziomu.

 Okazuje się, że choćby się kto z wierzchu nie wiem jak ufarbował, wszystko się zetrze.