[...] udowodnił, że piękno i dobro nie muszą iść w ...
[...] udowodnił, że piękno i dobro nie muszą iść w parze, że są od siebie niezależne.
Z czasem samotność głęboko wnika
w ciebie i już nie chce stamtąd odejść.
Prawdą jest: kochamy życie nie dlatego, że do życia, lecz do kochania przywykliśmy.
Życie zaczyna się po czterdziestce.
Boimy się nieprzyjaciół, kiedy są daleko, aby nie bać się ich, kiedy są blisko.
Czy jest pragnienie bardziej żałosne - albo gorętsze - niż pragnienie drugiej szansy?
Życie jest jak jazda na rowerze. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać.
Każda epoka ma swe własne cele i
zapomina o wczorajszych snach.
Życie zamienia się niekiedy gwałtownie, jak schodzący lawinowo stok. Wszystko przewraca się, miota, a gdy emocje opadną, trwa inny krajobraz- podobny, ale inny.
Chleb otwiera każde usta.
Wszyscy od czasu do czasu bywamy
niemili. Wszyscy robimy rzeczy, które
bardzo chcielibyśmy cofnąć. Te żale
stają się częścią tego, kim jesteśmy, wraz
ze wszystkim innym. Jeśli ktoś próbuje to
zmienić, to tak, jakby chciał gonić chmury.