Małe przestępstwa prowadzą do większych zbrodni.

 Każda ziemska istota, cokolwiek by czyniła odgrywa zawsze główną rolę w dziejach świata.

 Wojny wybuchają i toczą się, ale zawsze się kiedyś kończą, prawda?

 Jak uchronić się przed niszczącą nieobecnością światła?

 Tu się nie mówi: tato, nie umieraj! Tu się umiera.

 Dusza bowiem barwi się wyobrażeniami.

 Nasi śmiertelni wrogowie nie zdają sobie sprawy, że posiadając ich mamy dla kogo żyć.

 Piękno jest tylko sumą świadomości naszych zboczeń.

 Życie to sztuka wyłuskiwania, raczkowania, wysupływania się z epok i z wszystkiego, co fałszywe, do prawdy, jasnej i prostolinijnej, której nikt nie jest w stanie zaprzeczyć.

 I zachwycić się choć przez chwilę innym, nieznanym mi jeszcze człowiekiem, odkryć w nim coś nowego, czego nikt inny nie zna, pozwolić się prowadzić uczuciom i emocjom, nie oceniać i nie szufladkować, nie krytykować i nie przerywać, milczeć i słuchać, co ma do powiedzenia, spojrzeć w oczy i wiedzieć, że tak, że Ty będziesz wiele znaczyła w moim życiu, będziesz znaczyła wszystko.

 Ciało stanowi granicę wzbraniającą nam zajrzeć do wnętrza drugiego i dotknąć go. Ale z drugiej strony, ciało jest także pomostem. Dzięki ciału spotykamy się i komunikujemy się wzajemnie we wspólnej materii stworzenia.