Czy można kogoś porzucić i jednocześnie z nim być?

 Często pozwalamy sobie na przejmowanie się drobiazgami, które zasługują jedynie na lekceważenie i zapomnienie. Jesteśmy oto na tej ziemi. Mamy do przeżycia zaledwie kilka dziesięcioleci, a tracimy bezpowrotnie wiele godzin na rozmyślanie o smutkach, o których za kilka lat zapomnimy i my, i wszyscy inni. A więc nie, poświęcajmy czas na działania i odczucia warte chwili, na wielkie myśli, prawdziwe uczucia i trwałe przedsięwzięcia. Bo "życie jest zbyt krótkie, aby było małe".

 Nie sztuka powiedzieć: "Jestem!". Trzeba jeszcze być.

 Ilję w całym tym bałaganie najbardziej interesował sam bałagan.

 Wszystko, czego chcę, to środki do życia, dobra pozycja społeczna i kariera.

 Żyć jest bardzo niezdrowo.Kto żyje ten umiera.

 W tej ciszy dałoby się słyszeć nawet upadającą szpilkę.

 Człowiek musi wybierać i nie wolno mu się godzić na swój los.

 Rzeczy utracone nie żyją - lezą w ziemi i fruną w powietrzu, bez grobowców.

 Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę, musisz się poruszać.

 Za każdym razem, kiedy spotykamy kogoś nowego, otwiera on przed nami nowe drzwi.