„Nie ma we mnie dawnych marzeń. Niczego nie planuję. Mało wymagam od innych. Właściwie to ...

 Aby zbudować coś nowego,
trzeba zniszczyć stary porządek.

 Gdy szepczą umarli, znajdą się tacy, co słuchają.

 Czujemy się wolni, ponieważ brakuje nam bardzo języka, by wyartykułować nasze zniewolenie.

 Broń swojego entuzjazmu przez sceptycyzmem innych.

 Każdego dnia trzeba posłuchać choćby krótkiej piosenki, przeczytać dobry wiersz, obejrzeć piękny obraz, a także, jeżeli to możliwe, powiedzieć parę rozsądnych słów.

 Potrzebujemy rozmowy jak dobrego jedzenia, a dobrowolnie wybieramy emocjonalna anoreksję. W środku wszystko krzyczy: mów do mnie! Obejmij mnie! Kochaj mnie! A jedyne co wychodzi z naszych ust, to słowa nie mające żadnego znaczenia.

 Bywa, iż nauczyciele zapominają, że życie to nie lekcja w klasie.

 - Wyglądasz na zmęczonego..?
- Nic tak nie męczy, jak spieprzone życie.

- No, ale jest coś co sprawia ci radość ?
- To, że gdybym ze sobą skończył, nikt by z tego powodu nie cierpiał.

 Kiedy narusza się porządek, traci się ciągłość.

 Dziś wiem doskonale z kim pić wódkę a przy kim lepiej jest trzymać gębę na kłódkę.