Czekam na wiatr, co rozgoni. Ciemne skłębione zasłony ...
Czekam na wiatr, co rozgoni. Ciemne skłębione zasłony. Stanę wtedy na RAZ. Ze słońcem twarzą w twarz.
Życie jest jak jazda na rowerze. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać naprzód.
Naród uwierzył, że jeszcze nie dojrzał do tego, aby wybierać właściwych gubernatorów.
Ilu ludzi, tyle dróg!
Życie niepoddane analizie jest być może nic niewarte, ale życie ciągle analizowane jest z pewnością piekłem.
Pogódź się z przeszłością, by nie psuła ci teraźniejszości.
Nie porównuj swojego życia z życiem
innych. Nie masz pojęcie, co przyniósł im los.
Życie miejskie: miliony ludzi, których dzieli wspólna samotność.
Poezja, podobnie jak życie, jest sama dla siebie usprawiedliwieniem.
Żądacie, żeby dziś umierali ludzie po to, aby żyć mogli ci, którzy się jeszcze nie narodzili?
Czasami trzeba przejść przez piekło, aby odnaleźć szczęście i radość życia. Wszystko co spotyka nas w życiu, ma nas czegoś nauczyć. To właśnie kreuje nas samych i to, kim jesteśmy.