Życie zbyt jest krótkie, by człowiek miał brać na siebie ...
Życie zbyt jest krótkie, by człowiek miał brać na siebie ciężar cudzych błędów. Każdy żyje swym życiem i płaci za to odpowiednią cenę.
Samotność, częsta towarzyszka wewnętrznej siły człowieka - przyciąga i zniewala otoczenie.
Kłamią niewolnicy, wolni mówią prawdę.
Wielkie cierpienia zmniejszają wrażliwość na mniejsze, a za to mniejsze dokuczają dotkliwie, gdy nie ma wielkich.
Nie ma grzechu, w którym nie byłoby przewinienia przeciw bliźniemu.
Życie człowieka ma kolor jego wyobraźni.
Uważaj się zawsze za głupszego od innych - ale nim nie bądź!
Nie należy mylić prawdy
z opinią większości.
Odważny uznaje siłę innych.
Nowego kłamstwa słucha się chętniej niż starej prawdy.
Człowiek jest istotą między przepaściami.