Kiedy otwierasz książkę, wkraczasz jakby do teatru: najpierw jest kurtyna, ...
Kiedy otwierasz książkę,
wkraczasz jakby do teatru:
najpierw jest kurtyna, odsuwasz
ją i przedstawienie się zaczyna.
Każdy, kto zachowuje się tak apodyktycznie w drobnych sprawach, musi być słaby.
Jestem tarczą, która osłania krainę człowieka.
Za drzwiami czekał na mnie cały świat.
Zimny oddech nocy łaskocze mnie w szyję i odnajduję ucho szepcząc sekrety, które zna tylko wiatr.
Nie musiałbym widywać tych, których bardziej interesuje życie kogoś innego niż swoje. Ludzi, którzy są tak wścibscy, że byliby w stanie zrobić wszystko, żeby dowiedzieć się czegokolwiek o drugiej osobie. Oczywiście czegoś złego, dzięki czemu złudnie poczują, że są lepsi od innych, że ich życie wcale nie jest takie złe.
Można kochać kogoś bez wzajemności, dopóki jest wart uczucia. Dopóki zasługuje na miłość.
Dlaczego przeszłość musi koniecznie umrzeć, aby stała się możliwa do zniesienia?
Jeżeli on nie ma sił, ty musisz stać się
jego siłą, bo na tym właśnie polega miłość!
Później było jednym z moich ulubionych słów. Oznaczało intencję bez deklaracji zaangażowania. Mogło oznaczać "za godzinę" albo "za dwadzieścia lat".
Sztuka rządzenia ludźmi jest umiejętnością mówienia kłamstw przy pomocy prawdy.