Miałem krewnego, który studiował trygonometrię, aż mu wąsy odpadły, a
kiedy już się wszystkiego nauczył, przyszła jakaś Buka i go zjadła. No i leżał potem w brzuchu Buki z całą tą swoją mądrością!
Dzisiejsze doświadczenia są jutrzejszymi wspomnieniami.
Dobre ciasto rozprasza wszystkie smutki. A w każdym razie dobrze znieczula.
Nie zapomina się, ale jednak znosi się łatwiej.
Ale nocą, nocą panuje cisza.
A cisza jest gorsza niż hałas, który
przynajmniej maskuje brzęczenie myśli.
Myśl wielka zwykle usta do milczenia zmusza.
Mrugam,jakby stado much wpadło mi do oczu.
Każda droga to tak
naprawdę dwie drogi. Tam i z powrotem.
Droga powrotna jest zawsze najważniejsza.
Jeśli nie można sobie pozwolić na rzeczywistość, równie dobry jest sen.
Szczęście przychodzi na chwilę
a potem odchodzi. Czasem na całe lata. Ale smutek smutek osiada na dnie duszy.
Wolałam raczej skrywać ból pod osłoną ciętych ripost.
