W życiu są tylko opowieści.

 Dziwna rzecz – być normalnym. Nie
wiesz, kiedy przestajesz być normalny. Dowiadujesz się, że jesteś normalny, kiedy wracasz z krainy szaleństwa. Normalność jest jak dziwny, dziki ptak, który śpiewa ci w duszy nie dlatego,
że musi, ale dlatego że chce.

 Nie tylko krew wypełnia
moje serce. Jest tam jeszcze
czyjeś imię, miłość i nadzieja.

 Noc jest porą słów.

 W bitwie jak w dobroczynności - lepiej dawać niż dostawać.

 Ale każdy odważny człowiek musi
być głupcem, prawda? Trzeba mieć
nie po kolei w głowie, żeby wyskakiwać z
samolotu albo wspinać się na górski szczyt.

 Ciekawa rzecz, ale zauważył pan,
że im bardziej ludziom na czymś
zależy, tym mniej o to dbają?
Zupełnie jakby myśleli, że
jest im to dane raz na zawsze
i nie zdawali sobie sprawy,
że czas niesie zmiany.

 Łatwiej jest zburzyć niż zbudować.

 Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojnie czekać aż oczy przywykną do mroku.

 Pociąga nas zwykle to, czego brak nam samym.

 A przecież w pogoni za czymś, co nie należy do ciebie, nie ma ani krzty honoru.