Książka jest jak pompa. Sama z siebie nie da ci ...

 Nadszedł czas, bym powrócił do świata na powierzchni...i znów spojrzał w gwiazdy.

 Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.

 Jeśli powtarzasz coś wystarczająco często, w końcu zaczynasz w to wierzyć.

 Zmiany przyjdą na pewno, lecz nie wtedy, kiedy się na nie czeka.

 Żarówka znów zamrugała a brakowało jej mojego śpiewu..

 Niektóre rodzaje prawdy są kłamstwem i te właśnie się cieszą największym uznaniem.

 Ustanie cichy szloch serc naszych, zdjętych trwogą.
Co żyć nie potrafią i umrzeć nie mogą...

 Nie ma po co mówić komuś, kto i tak nie słucha.

 Nie jest zbyt elegancko zmienić swoją dziewczynę w jałówkę.

 Jakie pytanie, taka odpowiedź.