Ciasne więzienne mury nie stanowią żadnych granic dla skrzydeł naszej ...
Ciasne więzienne mury nie stanowią żadnych granic dla skrzydeł naszej wyobraźni.
Jest tak, jak powiedział: wierzymy w to, co chcemy, gdy zachodzi taka potrzeba.
Niebo człowiek widzi, las może przepatrzeć, ale prawdziwej rzeki nigdy się nie przejrzy. Do prawdziwej rzeki zagląda się jedynie wędką.
Tylko jedno jest gorsze od kogoś, kto cię nie rozumie, mianowicie ktoś, kto rozumie cię doskonale, ponieważ nie można mu się wówczas poskarżyć, jak to źle być niezrozumianym.
I musiałem przeżyć to, co przeżyłem, bo na końcu tej męczarni czekałaś na mnie ty.
A jutrem zajmę się jutro.
Nadzieja tego świata wykrwawia się z lufy karabinu.
Siła nic nie znaczy, jeżeli nie wiesz, jak jej użyć.
Kiedy się kocha kobietę wszystko, co łączy się z jej obrazem, miłość nasza stroi w zalety i cnoty urojone.
W niewiedzy że się istnieje jest wyzwolenie od czasu i śmierci.
Łzy popłynęły, zanim zdołał je powstrzymać, gorące, lecz natychmiast zamarzające na twarzy, ale cóż za sens ocierać je, albo udawać, że nie płyną?