
Lecz człowiecza natura jest już tak pokrętna, że pragnąłem tego, ...
Lecz człowiecza natura jest już tak pokrętna, że pragnąłem tego, czego nigdy nie będę mógł posiąść, i marzyłem o niemożliwym.
Nie bądźmy nigdy tłumem. Nie krzyczmy, kiedy krzyczą inni.
Dlaczego stykając się z tysiącami osób zakochujemy się tylko w jednej?
To boli kochać kogoś i wiedzieć,
że się go nie może mieć.
Wiem, że emocje tak naprawdę nie są przechowywane w sercu. Musi jednak gdzieś w nas istniec dla nich jakieś miejsce. To miejsce ma poszarpane i ostre krawędzie, dopóki ktoś nas nie pokocha. I wtedy, zupełnie jak szorstki kamień dotykany przez rzesze ludzi, po latach owe krawędzie stają się gładkie.
Czytelnik żyje tysiącem żyć zanim umrze. Ten zaś, kto nie czyta – tylko jednym.
Uroda przemija jak sen jaki złoty.
Dobry człowiek jest jak małe światełko. Wędruje poprzez mroki naszego świata i na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy.
Człowiek niekiedy
więcej może się
nauczyć od wariata,
niż od mędrców.
Życie to jedna, wielka seria rozstań,
ale najbardziej rani brak chwili pożegnania.
Co się odwlecze, to nie uciecze.