Wiesz, że nie jaram, weź za mnie bucha.

 Czasami się przewracam, ale może, kto wie, właśnie wtedy biorę rozbieg.

 Wiedzę buduje się z faktów, jak dom z kamienia; ale zbiór faktów nie jest wiedzą, jak stos kamieni nie jest domem.

 Ubóstwo cnoty nie traci.

 Szczerość wymaga odwagi, może
dlatego nie cieszy się popularnością.

 Bo skrywa się we mnie pięćdziesiąt twarzy szarości.

 Ludzkie Istoty są z natury dobre,
choć czasem o tym zapominają.
Trzeba im o tym przypominać.

 Smutek jest tym co mi obiecałaś
A jedyne co mogę zrobić to podążać za łzami

 Zgrzeszyć w dobrym celu jest cnotą, użyć cnoty w złym celu jest grzechem.

 Nasza egzystencja składa się z porażek i sukcesów, ciągłych wyborów. Dlatego jest tak wyborna.

 Umrę ci kiedyś.
Oczy mi zamkniesz.
I wtedy — swoje
Smutne zdziwione,
Bardzo otworzysz.