Popularność to zwierzę, które karmi się samo sobą.

 Człowiek musi jeść, pić i ubierać się; reszta jest szaleństwem.

 Uczucia to niezwykle delikatna materia.

 I tak już z Panem Bogiem nie kłaniamy się sobie na ulicy.

 Całe życie czekamy na nadzwyczajnego człowieka zamiast zwyczajnych ludzi przemieniać w nadzwyczajnych.

 ...życie kończy się wtedy, kiedy nie masz do kogo powiedzieć: Pamiętasz?

 Jestem w sobie, reszta to fikcja.

 Myślicie, że przeszłość, ponieważ już się stała, jest ukończona i niezmienna? Ależ nie, jej odzienie uszyte jest z mieniącej się tafty i za każdym razem, gdy się na nią obejrzymy, widzimy ją w innych kolorach.

 Im więcej poznaję świat, tym mniej mi się podoba, a każdy dzień utwierdza mnie w przekonaniu o ludzkiej niestałości i o tym, jak mało można ufać pozorom cnoty czy rozumu.

 Książki,dzięki nim udało mi się nie zwariować.

 A może był to strach przed świadomością?