(...) słowa mogą ranić mocniej niż nóż.
Nie chciało mi się już tam być, w ogóle nie chciało mi się już być, ale tam w zajebistej szczególności.
Jest jedna rzecz gorsza od absolutnej drętwoty: czuć wszystko.
Z cierpienia człowiek też może wyjść o coś bogatszy
Serce miałem jakby wszędzie naraz.
Duszy nie da się rozdzielić na dwoje i dwóch dusz nie da się połączyć w jedną. Dusza jest jednostką niepodzielną czyli monadą.
My, młodzi, silni, odważni i pełni werwy padamy na kolana, zdruzgotani ciężarem życia.
Cała przyjemność leży w poszukiwaniu, w odkrywaniu.
Nie musi się patrzeć na rzeczy wciąż pod tym samym, uprzykrzonym kątem.
To zabawne, jak szybko rozpacz staje się naszym oddanym towarzyszem.
