Nie trzeba nadawać rzeczom znaczenia, którego nie mają.

 Tajemnica, którą się dzielimy, przestaje być tajemnicą.

 W głębokich dolinach zbiera się cień. Ma barwę nocy lecz pachnie jak krew.

 Słodko, słodko otrząsnąć pył z obuwia i odchodzić nie pozostawiając nic za sobą, nie, nie odchodzić, ale iść... [...] Odchodzić idąc, iść odchodząc i nie czuć nawet wspomnienia.

 Ludzie mylą prostotę z biedą.

 Tylko w pochłaniającej wszystko pustce samotności, w ciemnościach zacierających kontury świata zewnętrznego można odczuć, że się jest sobą aż do granic zwątpienia [...].

 Najcenniejszym darem,
jaki żona może dać mężowi, jest święty spokój.

 Nadzieja - pożyczka, której udziela nam szczęście.

 Miecz w moim ręku
jest straszną bronią.
Przede wszystkim dla mnie.

 Śpiesz się powoli.

 Życzę ci abyś był otoczony ludźmi, którzy potrafią darzyć cie miłością, nie odbierając samotności.