
Prześpię się i zapomnę; mam własne życie, własne smutne, łachmaniarskie ...
Prześpię się i zapomnę; mam własne życie, własne smutne, łachmaniarskie życie już na zawsze.
Zaraza nie jest na miarę człowieka.
Ptak w ręku jest warty dwóch na krzaku.
Tak już jest z marzeniami, życie podcina im skrzydła.
Pozostał nam już tylko niesmak, po tych kłamstwach ukrytych w dyskretnych gestach.
Świat się zmienia, słońce zachodzi, a wódka się kończy.
Twoja dusza nie jest rzeczą. Ona jest potencjałem wszystkich rzeczy.
Bez Ciebie jestem szalony, a z Tobą wpadam w szaleństwo...
Słowa, które mówią sobie kochankowie, są pisane na wietrze i wodzie.
Jesteśmy tylko tym, co wiemy.
Tylko myślący przeżywa swe życie, u bezmyślnego przechodzi ono obok.