Któregoś pięknego dnia umierasz i już.

 W oknach znajdują się witraże, kolorowe reklamy Boga (...).

 Dom jest tam, gdzie Twoje serce... niekoniecznie tam, gdzie śpisz.

 Byłeś godnym widoku, jak widok był godny ciebie.

 Stracili motywację. A jeszcze nigdy nie wygrano wojny samą tylko bronią.

 Czas przeżera wdzięczność szybciej niż urodę.

 Gdzie się kończy normalne, a zaczyna nienormalne?

 Zanim piękno zniknie z tego świata, będzie jeszcze przez chwilę istnieć jako pomyłka.

 Łatwiej utracić to, co się trzyma w ramionach, niż to co się opuściło.

 Wystarczy człowiekowi dać dość czasu, a do wszystkiego przywyknie.

 Nie ma nic złego w tym, by oczekiwać najlepszego, o ile jesteś przygotowany na najgorsze.