Cnota zdobi ciało, bogactwo izbę.

 Tak właśnie powinno wyglądać życie: zwykli ludzie robiący to, co ich uszczęśliwia.

 Dom jest tam, gdzie jeśli wrócisz, muszą cie wpuścić.

 Wszyscy każdego dnia przemierzamy
niebo i wszyscy brniemy przez piekło.

 Nie można przecież wciąż być uprzejmym i towarzyskim. Po prostu nie można nadążyć.

 Czasem łatwiej znieść czyjąś śmierć niż czyjeś kłamstwa.

 Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.

 Bo i tak nie mielibyśmy ochoty wrócić kiedykolwiek na górę.

 Dobre uczynki prowadzą do szczęścia, złe do cierpienia...

 Proszę, nie zamykaj serca na miłość, bo to największy skarb.

 Z władzą wiążą się przywileje.