Jezu, jak mało człowiekowi trzeba, aby się poczuł szczęśliwy. Prawie ...
Jezu, jak mało człowiekowi trzeba, aby się poczuł szczęśliwy. Prawie nic.
A wojna pochłaniała zasoby. Wojna zabierała najlepszych ludzi. Wojna była wyniszczająca.
Lepiej by zraniła cię prawda, niż pocieszyło kłamstwo.
Znać ciebie i nie kochać, kochać cię, a nie kochać wiecznie - oto dwie rzeczy równie niemożliwe.
Uważam, że dusze są energią i nie ulegają zniszczeniu, kiedy umieramy. Zachowują wspomnienia o poprzednich żywotach, ale wspomnienia są zamknięte w szafce i tylko raz na jakiś czas, gdy szafka przypadkiem się otwiera, wypada parę rzeczy -
wizje i deja vu.
Ten, kto jest dobry w szukaniu wymówek, rzadko jest dobry w czymkolwiek innym.
Porażki budują charakter.
Wygrywa zawsze ten,
kto potrafi kochać i przebaczać...
Czas to dobry nauczyciel.
Szkoda tylko, że uśmierca swoich uczniów.
Są tajemnice, które umykają ludzkiemu poznaniu.
Chciałbym zabić wewnętrzne lenistwo.