Był spokojny; serce biło mu równo, jak człowiekowi, który zdecydował ...

 Trzeba żyć, a nie tylko istnieć.

 Nie opuszczam ludzi, jestem przy nich cały czas
Nawet, gdy mi prosto w twarz mówią najtrudniejszą z prawd
Ale szanuję tych, co odpłacają mi tym samym
Reszcie mówię nic prócz tego, że się znamy

 Bo gdy już dotrzesz do końca świata, to nie ma wielkiego znaczenia, którą drogę wybierzesz.

 Twoje nagie ciało powinno należeć tylko do tych, którzy zakochują się w twojej nagiej duszy.

 Czy myślisz, że umierający ludzie wiedzą, że odchodzą?

 Serce ma swoje powody,
których rozum nie ogarnia.

 Przyjaciele przychodzą i odchodzą,
a rodzina zawsze zostaje.

 Nie jest miarą zdrowia być dobrze przystosowanym do głęboko chorego społeczeństwa.

 Smutek potrafi zatroszczyć się sam o siebie, lecz by naprawdę się cieszyć, trzeba mieć kogoś, z kim się można podzielić radością.

 Człowiek to, co dobre, wynosi z domu, później już tylko to pielęgnuje.