
To człowiek zawsze stwarzał swoich bogów, nie zaś oni jego.
To człowiek zawsze stwarzał swoich bogów, nie zaś oni jego.
Zawsze bałem się ciemności, mroku, który nie ma końca, czasu,
który nie ma końca w ciemności, tego, co w niej jest, porusza się,
widzi mnie i obserwuje, mimo że ja nic nie widzę, nie wiem,
przed czym uciekać i dokąd.
Dumni ludzie ściągają na siebie wielkie zmartwienie.
Powinni wynaleźć kamizelki ochronne na duszę, nie tylko na ciało...
Powiedzieć, co się myśli, jest czasem największym szaleństwem, a czasem najwyższą sztuką.
Boże. Uczyń mnie prawym. Odważnym. Pomóż mi być wdzięcznym za wszystko co mam. Pomóż mi nie kłamać.
- After all this time?
- Always.
Istotą każdego cierpienia jest to, że pożąda śmierci jak łaskawej i dobrej wybawicielki.
Miłość zaczyna się wtedy, kiedy niedostatki jawią się nam jako zalety.
Co, kto miłuje, to i we śnie czuje.
Prawdziwe piękno ma źródło
w sercu, a siedzibę w oczach.