Chociaż oboje konsumują drobne kęsy czasu, wciąż pozostaje im niestrawna ...
Chociaż oboje konsumują drobne kęsy czasu, wciąż pozostaje im niestrawna wieczność.
To, że więzienie było zamaskowane przez luksus, powiększało tylko jej przerażenie.
Leżę na łóżku, przyjaźnię się z sufitem i męczy mnie świadomość, jak wiele rzeczy
w życiu potrafiłbym dobrze robić.
- Gdzie idziesz? - zapytał.
- Złamać komuś serce. - odparłam.
Nie można przygotować się na pożegnanie.
Zbliża się spełnienie naszej nadziei albo kres wszelkiej nadziei świata.
Nigdy nie pozwalaj nikomu spoza rodziny wiedzieć, co myślisz.
Jestem artystą, a moje dzieło to Ja.
Ból jest jak tkanina: im silniejszy, tym cenniejszy.
Człowiek może wytrzymać tydzień bez picia, dwa tygodnie bez jedzenia, całe lata bez dachu nad głową, ale nie może znieść samotności. To najgorsza udręka, najcięższa tortura.
Cholerne pieniądze. Zawsze w końcu człowiekowi ością w gardle staną.