Starałem się tak żyć, abym w godzinie śmierci mógł się ...
Starałem się tak żyć, abym w godzinie śmierci mógł się raczej cieszyć, niż lękać.
Nosimy grymasy śmiejącej się śmierci.
Fotografia to nie tylko zabytki: to przede wszystkim uchwycenie chwili niezauważalnej dla innych osób, dopóki nie zostanie uwieczniona.
Nie wiem, czego potrzeba nam lub naszej duszy, gdy nie jesteśmy szczęśliwi.
Nigdy, nigdy, przenigdy się nie zakocham! Jeśli kochasz ludzi, oni Cię zabijają!
[...] umysł nie ogarnia spostrzeżeń zbyt namacalnie i wyraźnie oczywistych.
Nie da się utrzymać fałszywej fasady w nieskończoność. Wcześniej czy później pęknie, a zza niej musi wychynąć prawdziwy człowiek.
Czyż cuda nie są czarami?
Zasługujemy tylko na to, na co zapracujemy.
Nawet zepsuty zegar dwa razy na dobę pokazuje właściwą godzinę.
Ja poczekam jeszcze na swoją miłość. Może przyjedzie następnym pociągiem? Albo jeszcze późniejszym? A może nie przyjedzie wcale? Nie szkodzi, mam już wprawę w oczekiwaniu na pociągi, które nie przywożą nikogo.