Czasu nie można dostać. Ale można go dzielić.

 Chłop robotny i baba pyskata zawojują pół świata.

 Uświadamiam sobie nagle, że umieranie jest proste. To życie jest trudne.

 Świat to potwór zębaty, gotów gryźć, gdy tylko zechce.

 Pokazała mi emocje, nauczyła być człowiekiem.

 Czyż w oczach mam sztylety, że ranię spojrzeniem?

 Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już masz w sobie.

 Jeśli nie pokłonię niebios, poruszę piekło.

 Jestem milczący
od kiedy na podniebieniu
zalęgły mi się niedopowiedzenia.

 Prawdopodobieństwo, że zranimy wszechświat, jest takie samo jak to, że mu pomożemy, a nie możemy zrobić ani jednego, ani drugiego.

 Samotność jest jak ogród w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.