Jedna z jego Zasad życia brzmiała: jak już masz się ...

 Tak jakoś wyszło wiesz ? Nie nadaję się dziś do poezji...
Najzwyczajniej w świecie potrzebuję uczucia, ciepła, troski i miłości.

 Mój dom to moja twierdza.

 Dobrzy ludzie umierają w zły, bolesny sposób i pozostawiają tych, co ich kochali, całkiem samych.

 Trzeba się podnieść i iść. Zawsze trzeba iść.
Jak się nie ma gdzie iść,
tym bardziej.

 Tylko myślący przeżywa swe życie, u bezmyślnego przechodzi ono obok.

 Świat nie jest instytucją zajmującą się spełnianiem życzeń.

 Nie, szeroki jest człowiek, zbyt nawet szeroki, ja bym go zwęził.

 Zawiedzione nadzieje rodzą wielki ból.

 Nic do niego nie czuła, więc nie mógł jej zranić.

 Śmiech zapala światło w jego oczach.