Po dziewiąte: Życie jest nic niewarte Po dziesiąte: Może jest ...
Po dziewiąte:
Życie jest nic niewarte
Po dziesiąte:
Może jest wiersza warte?
W ciszy koło czwartej nad ranem słyszałem, jak powoli rosną korzenie samotności.
Niczego nie daje pogrążanie się w marzeniach i zapominanie o życiu.
Skręcę kark pierwszemu, który mnie dotknie.
Idźmy i szydźmy z świata jasnym czołem: fałsz serca i fałsz lic muszą iść społem.
Kochaj tego, kto Cię kocha, odpowiedz temu, kto Cię wzywa.
Prawda zawsze jest w oczach.
I często w głosie, ale trzeba słuchać uważnie.
Wprawdzie nie pada, ale za to leje.
Życie to wieczne ryzyko. Śmierć jest dużo prostsza.
Nic bardzie użytecznego nad wątpliwość w odpowiednim czasie.
Potępianie bez dochodzenia jest szczytem głupoty.