
Kiedy jest najciemniej, wtedy błyska znowu nadzieja.
Kiedy jest najciemniej, wtedy błyska znowu nadzieja.
Błogosławione niech będą moje porażki! Zawdzięczam im wszystko, co wiem.
Lubię, kiedy mocno pada.
Brzmi to jak biały szum, który jest podobny do ciszy, lecz nie jest pusty.
Na drabinę wchodzi się
szczebel po szczeblu.
Powolutku aż do skutku.
Mądry człowiek nie musi udowadniać sobie swojej wartości, wspinając się po plecach innych.
Tak, nie wszyscy dorośli są dorosłymi naprawdę. Najczęściej są to po prostu dzieci, przeniesione w czasie o pewien odcinek.
Dziś jest tak, jakby każdy stał się wielbicielem samego siebie.
I każdy promuje się na portalach społecznościowych.
Każdy jest swoim własnym paparazzo.
Jeśli człowiek wie, co go czeka, łatwiej przez to przebrnąć.
Ukrywana rozpacz może sprawić, że człowiek staje się niebezpieczny.
Przyszłość rozciągała się przede mną, pełna niepewności i nieskończona, i moja - jak nigdy wcześniej.
...żyje się tylko w tych chwilach, kiedy się kocha.