Nadzieja tego świata wykrwawia się z lufy karabinu.

 Wielki człowiek jest jak orzeł; im wyżej się wznosi, tym mniej jest widziany, ukarany za swą wielkość samotnością duszy.

 I kołek ubrać to ładniejszy.

 Co wieczór modlę się, żebym ja go raczej przeżyła, niż on mnie, żebym ja raczej była nieszczęśliwa niż on. To oznacza, że kocham go więcej niż siebie.

 Niektórzy ludzie - a ja do nich należę -nie znoszą szczęśliwych zakończeń.

 Wielcy ludzie nie rodzą się wielkimi, tylko się nimi stają.

 Nie możesz być naprawdę szczęśliwy, jeżeli czasem nie bywasz nieszczęśliwy.

 Lepiej, żebyś bardzo cierpiała teraz niż trochę przez całe życie.

 Łatwiej urodzić, kiedy jest przypływ, a umrzeć, kiedy jest odpływ bo życie przychodzi, kiedy woda przybiera, a odchodzi, kiedy odpada.

 Dzielni ludzie zawsze mają jakieś blizny..

 Pragnę kieszeni pełnej znaków przestankowych,
aby zakończyć nimi myśli,
które wtłoczyłeś mi do głowy.