Zbyt często ludzkie życie rozpoczyna się i kończy pozbawione radości ...
Zbyt często ludzkie życie rozpoczyna się i kończy pozbawione radości i pozbawione nadziei.
(...)strachem można zmusić człowieka do wszystkiego poza samodzielnym myśleniem.
W życiu najczęstsze są dwie sytuacje: albo coś spieprzyłeś, albo ktoś kazał ci spieprzać.
Tylu ciekawych ludzi przegapiliśmy, przez tylu niewłaściwych...
Pisarz powinien obserwować, obserwować i obserwować, a ocenę odłożyć na jak najpóźniej.
Zakochany człowiek staje się samolubny i zaślepiony.
Nie sztuką jest się zakochać. Sztuką jest przestać kochać wtedy, gdy serce nadal tego pragnie, a rozsądek podpowiada całkiem co innego.
Samotność szuka samotności, żeby nie było ciągłych rozdźwięków między nim i otoczeniem.
Najpierw zaprzeczasz faktom, potem udajesz,
że ich nie widzisz, a jak już nie da się ich nie zauważyć, to uznajesz, że nie mają znaczenia.
Nie będę żył i mogę wybrać, że będę płonął dla niej jasno, chociaż krócej, zamiast obarczać ją ciężarem dłuższego życia z półczłowiekiem.
Malarzu, nie jesteś mówcą! Maluj więc i milcz!