
Zakochany człowiek staje się samolubny i zaślepiony.
Zakochany człowiek staje się samolubny i zaślepiony.
Nie jesteśmy samoistni, jesteśmy tylko funkcją innych ludzi, musimy być takimi, jakimi nas widzą.
Nikt nie powinien żyć bez końca. Równowaga musi być zachowana. Nie ma narodzin bez śmierci. Nie ma życia bez łez. To co zostało zabrane ze świata, musi zostać zwrócone.
Tak trudno się rozstać z twarzami, człowiek chciałby patrzeć i patrzeć.
A co po czyjej wielkości,
jak nie ma w głowie mądrości.
W głębi zimy zrozumiałem w końcu, że jest we mnie niezwyciężone lato.
Jeśli się kogoś kocha, to się go kocha,
a gdy nie ma już nic, co można by móc
zaoferować, wciąż daje się miłość.
Żyłam z ludźmi, więc jestem zła.
Kiedy był z nią, zawsze szeptał.
Jestem sama, mimo że otacza mnie tłum ludzi...
Nie czekaj! Właściwa chwila nigdy nie nadchodzi. Zacznij natychmiast – tu i teraz. Posługuj się narzędziami, jakie masz pod ręką, a lepsze znajdziesz w trakcie pracy.